﻿<title_newspaper=”Chłopska Droga”>
<title_article=”O pokój w Korei”>
<author_1=””>
<author_2=””>
<language=”pl”>
<style=”press”>
<year="1952">
<month="12">
<date=”1952-12-07”>
<period=”w”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Ta rezolucja nie była jednak ani własna, ani pojednawcza. W rzeczywistości uznawała ona — tylko pod osłoną obłudnego manewru — amerykańską zasadę „dobrowolnej repatriacji". Projekt rezolucji indyjskiej nie wspominał ani słowem o tym, że Amerykanie już od szeregu miesięcy torturowali i rozstrzeliwali jeńców, aby zmusić ich do wyrzeczenia się prawa powrotu do domu po zakończeniu działań wojennych.
Propozycje Indii nie prowadziły do pokojowego rozwiązania problemu koreańskiego przeciwnie — dogadzały tym, którzy chcą przedłużenia i rozszerzenia wojny koreańskiej, to jest Stanem Zjednoczonym. Wniosek Indii miał na celu zamydlić oczy delegatom z krajów Dalekiego i Środkowego Wschodu, którzy dawali głośno wyraz swemu niezadowoleniu z polityki amerykańskiej w Korei.
Droga do pokoju
Debata koreańska osiągnęła punkt szczytowy, gdy na mównicę wszedł delegat radziecki — Wyszyński — aby złożyć dodatkowe propozycje. Nowa propozycja radziecka przewiduje: „polecić stronom walczącym w Korei natychmiastowe i całkowite zaprzestanie ognia, tj. zaprzestanie przez obie strony działań wojennych na lądzie, morzu i w powietrzu”. Dalej delegacja radziecka proponuje, aby sprawę całkowitej repatriacji jeńców przekazać do rozwiązania komisji przewidzianej w projekcie rezolucji ZSRR. W komisji tej decyzje podejmowane byłyby większością 23 głosów.
W ten sposób, dzięki rezolucji radzieckiej, staje się możliwe natychmiastowe zaprzestanie działań wojennych, a następnie — zgodnie i prawem międzynarodowym — sprawiedliwe załatwienie sprawy jeńców wojennych.
Podczas przemówienia ministra Wyszyńskiego delegacja amerykańska okazywała wyraźnie zdenerwowanie. I nie bez powodu — rezolucja radziecka bowiem wskazuje prostą drogę do zakończenia wojny w Korei, a imperialiści nie tylko że tego nie chcą, ale wprost przeciwnie, pragną rozszerzenia działań wojennych na Mandżurię i Chiny. Te manewry imperialistów na sesji ONZ nie uszły jednak uwagi opinii publicznej i dlatego propozycje radzieckie jako szczerze dążące do pokojowego uregulowania problemu koreańskiego — spotkały się z gorącym poparciem wszystkich narodów świata.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>